Huub van de Pavert, ruim 60 jaar bij de club

01 februari 2013

Huub van de Pavert is 75 jaar en al 63 jaar lid van Kampong voetbal. Hij blijft actief binnen de vereniging, al doet hij het ietsjes rustiger aan. “Ik heb hier zoveel vrienden gemaakt en altijd zoveel plezier gehad.”

In oktober 1949 ben ik lid geworden van Kampong voetbal. Samen met een vriendje fietste ik iedere zaterdag vanuit Tuindorp naar Kampong om te voetballen.

Er waren toen nog zo weinig jeugdleden dat ik als 11-jarig jongetje een paar wedstrijden heb ingevallen bij de A-junioren omdat ze te weinig spelers hadden. Tja, het waren de jaren na de oorlog, alles kwam weer langzaam op gang.

Ik ben altijd blijven voetballen, tot mijn 55ste. Ik was misschien niet de beste voetballer maar ik was er altijd. Soms speelde ik wel drie wedstrijden in een weekend. Mensen belden me op omdat ze spelers tekort kwamen en ik kon altijd.

Toen ik ouder werd zijn we met ons team begonnen met het zaterdagvoetbal omdat we als team niet uit elkaar gehaald wilden worden. Vier jaar geleden hadden we een reünie en ze leefden nog allemaal. Al was er eentje wel terminaal.

In al die jaren heb ik niet alleen gevoetbald maar ook allerlei andere dingen bij Kampong gedaan. Ik heb mee geholpen met de organisatie van hockeytoernooien, in het bestuur van Kampong voetbal gezeten en de organisatie van de horeca voor mijn rekening genomen. Dan stonden we met een aantal Kampongvrienden achter de bar, hartstikke gezellig.

Van 2000 tot 2003 zat ik in het voetbalbestuur van Kampong. Kampong deed toen nog niks aan de jeugd. Anton van der Horst heeft op een gegeven moment alle elftallen en hun leiders uitgenodigd voor koffie en limonade om de boel op te zetten en inmiddels is Kampong een van de grootste voetbalverenigingen in Nederland.

Tribune

Tijdens een wedstrijd van het eerste elftal van Kampong zei iemand tegen me dat het eigenlijk toch geen doen was om met de schoenen in de modder naar het eerste te kijken. Daar moest ik maar eens iets aan doen. Ik heb toen een 'tribunecommissie' gevormd en laten berekenen hoeveel een tribune kost. Dat bleek 85 duizend euro te zijn. Met reclameborden konden we 55 duizend euro bij elkaar krijgen. Voor het resterende bedrag hebben we bedacht dat mensen voor een klein bedrag drie jaar een van de stoelen op de tribune konden pachten.

Ik heb bij Kampong ook het Jeu de Boules opgezet. Dat is begonnen tijdens een vakantie in Frankrijk. Ik was zo dom geweest om bij Kampong te vertellen waar ik op de camping zat met als gevolg dat er allemaal jongens van Kampong langs kwamen. We hebben daar toen van 's morgens tot 's avonds Jeu de Boules gespeeld. Mijn vrouw was er wat minder enthousiast over.

Toen ik terug in Nederland kwam heb ik binnen Kampong voorgesteld om een Jeu de Boules-afdeling op te richten. Het Kampongbestuur was daar niet zo enthousiast over omdat ze vonden dat Jeu de Boules geen sport maar een spel was. Tijdens een buitengewone ledenvergadering is het me toch gelukt om de vereniging te overtuigen. Wat zeker geholpen heeft, is dat ik een aantal attributen heb meegenomen, waaronder zo'n magneetje waarmee je de ballen kunt oprapen zonder te bukken.

De laatste jaren heb ik samen met Nico IJsakkers op de wedstrijdkamer gezeten. Ik ben altijd heel erg gelukkig geweest met Nico. Toen Nico ermee ophield, vond ik het ook tijd om te stoppen. Het was soms ook wat te veel. De hele zaterdagmorgen op de wedstrijdkamer en direct daarna Jeu de Boules.

Maar er komen vast nog wel wat eenmalige klussen langs. Ik ga eens kijken hoe het zit met de stoelen op de tribune die verpacht zijn want de termijn van drie jaar is inmiddels verstreken.”

Lees ook:

Vrijwiller Nico IJsakkers

Vrijwilliger Adriaan Koelewijn

Reactie (5)

RSS feed Reacties

Naam

Email

Reactie

kleiner | groter

Ik heb de voorwaarden gelezen en ga akkoord met de voorwaarden gebruikers voorwaarden.

Reactie